Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/13011 K.2017/2324

Nafaka hükmüne uymamak suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması neticesinde, sanığın daha önce nafaka yükümlülüğünü yerine getirmemek eyleminden dolayı Yatağan İcra Ceza Mahkemesinin 2015/54 esas ve 2015/108 esas sayılı ilâmları ile verilen tazyik hapsi cezasının infaz edilmediği gerekçesiyle beraatine ilişkin Yatağan İcra Ceza Mahkemesinin 26/10/2015 tarihli ve 2015/173 esas,

2015/202 sayılı kararına vaki itirazın kabulü ile sanığın 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 344. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin mercii Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2015 tarihli ve 2015/177 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 05/08/2016 gün ve 94660652-105-48-2227-2016 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/09/2016 gün ve KYB.2016-337784 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtayın yerleşik içtihatlarına nazaran ödenmeyen her güncel aylık nafaka için yeni şikâyet süresinin başlayacağı, nafaka hükmüne uymamak suçunun varlığı için icra ödeme emrinin tebliği ile şikayet tarihi arasında işlemiş en az bir aylık cari nafaka borcunun bulunması gerektiği, her bir nafaka alacağı taksit miktarında bir aylık ödeme süresi bulunduğu gibi sürenin başlangıç tarihinin tespitinde icra emrinin tebliğ tarihinin esas alınması gerektiği, somut olayda ise icra ödeme emrinin sanık ve müdafiine 23/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği cihetle,

her bir aya ilişkin taksit borcunun o ayın 23'ünden başlayarak takip eden ayın aynı gününe kadar 1 ay zarfında ödenmesi gerektiği, dosya kapsamı ve şikâyet dilekçesine nazaran suça konu nafaka borcunun 2015 yılı Ağustos ayına ilişkin olduğu, müşteki vekilince 2015 yılı Ağustos ayı nafaka borcunun ödenmediğinden bahisle 18/08/2015 tarihinde şikâyet dilekçesi verildiği anlaşıldığından,

ağustos ayına ilişkin nafaka borcunun henüz ödeme süresinin dolmadığı bir dönemde yapılan şikayet üzerine sanığın yazılı şekilde cezalandırılmasına dair karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;