Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/13807 K.2018/6754

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İİK'nın 89/4. maddesindeki “Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılması ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir.

Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında haciz ihbarnamesine verilen cevabın gerçeğe aykırı olduğu iddiası nedeniyle üçüncü kişinin cezalandırılması isteği cezanın kişiselliği prensibi de dikkate alınmak suretiyle ayrı bir yargılama usulüne tabi olduğundan, ancak tazminat talebi ile birlikte İİK’nın 338. maddesinden şikayette bulunulması halinde, İcra Ceza Mahkemesi’nin uyuşmazlığı çözmeye görevli olacağı, somut olayımızda, davacı vekilinin 10/10/2014 tarihli dava dilekçesinde davalının İİK’nın 89/4. maddesi gereğince tazminata mahkum edilmesini talep ettiği,

ancak İİK’nın 338. maddesi kapsamında bir şikayetinin bulunmadığı gözetilmeden, aynı numaralı İcra Hukuk Mahkemesi’nce görevsizlik kararı verilip, kararın temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine dava dosyasının İcra Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesi suretiyle görevsiz mahkemece yargılama yapılarak hüküm kurulması,