Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/13932 K.2017/6818

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

12-15 yaş aralığındaki suça sürüklenen çocuk hakkında ruh sağlığı ve hastalıkları uzman doktoru tarafından düzenlenen rapor ile; yapılan psikiyatrik değerlendirme neticesinde suça sürüklenen çocuğun donuk-sınır zeka seviyesinde olduğunun tespit edilmesi ve ayrıca işlediği iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını yeterince algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu kanaatine varılmış olması karşısında; mahkemece suça sürüklenen çocuğun ceza sorumluluğunun bulunmadığı yönündeki uzman doktor raporuna itibar etmeyerek takdiren suça sürüklenen çocuğun ceza sorumluluğuna sahip olduğundan bahisle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Geliri bulunduğuna dair dosyada bilgi ve belge bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hapis cezası tedbire çevrilirken gerekçesi gösterilmeksizin para cezasına hükmolunması,

2-CMK’nın 231. maddesi uyarınca, katılan idarenin uğradığı zararı giderip gidermeyeceği hususu suça sürüklenen çocuktan sorulmadan yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,