Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/14477 K.2017/4273

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Dosyadaki suç tarihi 16/08/2011 olmasına rağmen gerekçeli kararda 14/08/2011 olarak yazıldığı, ancak bunun mahallinde düzeltilebilecek bir maddi hata olduğu anlaşılmakla, Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu, 5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de bu durumun değişmeyeceği cihetle.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında yine İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2012/375 E: - 2013/217 K. sayılı kararı ile beraat kararı verilmesine rağmen aynı gün (04.02.2016) incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/19822 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun ve bu dosyanın da henüz derdest olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın incelenerek birleştirilmesi, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,