Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/14675 K.2017/2072

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 25/11/2015 tarihli ve 2015/766 esas, 2015/996 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 06/05/2016 tarihli ve 2016/44 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/10/2016 gün ve 94660652-105-07-9724-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/11/2016 gün ve KYB.2016-385956 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Dosya kapsamına göre;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar borçlu Agrosay şirketinin yetkilisi olan sanık 03/06/2015 tarihinde yapılan ödeme taahhüdünde, borcu kabul ettiğini ve itirazının olmadığını, ayrıca borca kefil olmayı da kabul ettiğini, lehine işleyecek sürelerden feragat ettiğini beyan ederek borçlu şirket adına ve şahsen de kefil olarak ödeme taahhüdünde bulunmuş ise de, 28/05/2015 tarihli ödeme emrinin, sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirkete 08/06/2015 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında,

ödeme taahhüdünün yapıldığı 03/06/2015 tarihinde henüz sanığın yetkilisi olduğu şirket ve sanığın kendisi hakkındaki icra takibi kesinleşip borçlu sıfatı oluşmadığı cihetle, ödeme emri tebliğinden önce yapılan ödeme taahhüdünün hukuken geçersiz olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;