Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/14839 K.2018/12400

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında hükmolunan cezanın süresi itibarıyla yasal olanak bulunmadığından sanık müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasına esas teşkil eden Alucra Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/41 Esas, 2014/54 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, CMK'nun 231/11. maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kasten işlenen suç nedeniyle hükmün açıklanacağı öngörüldüğü halde, denetim süresi içerisinde işlenen suç nedeniyle kesinleşmiş bir mahkumiyet niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infaz aşamasında dikkate alınması gereken, ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı işte çalıştırmaya çevrileceğinin ihtarına hükmedilmesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,