Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/14915 K.2017/556

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında birleştirilen aynı mahkemenin 2009/488 Esas sayılı dosyasında belirtilen suça ilişkin olarak hüküm tesis edilmemesi bozma sebebi sayılmayıp, bu konu da zamanaşımı süresi içinde hüküm tesisi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesi uyarınca dava açılmadığı, iddianamede açma suçunun açıklanması anlamında geçen kesmenin anlatılmasının bu eylemden dolayı dava açıldığı anlamını taşımadığı gözetilmeden ağaç kesme suçundan ek savunma verilerek mahkumiyet hükmü tesisi,

2-Sanığın 11.02.2014 tarihli duruşmada orman idaresinin zararını giderecek durumu olmadığını beyan etmesine göre, mahkemece sanığın kendisine yüklenen yükümlülüğü yerine getirip getiremeyeceği araştırılıp değerlendirilerek sonucuna göre CMK'nın 231/11. maddesinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,