Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15068 K.2018/11245

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça konu yerde bulunan yapıların ve fidanların müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suça konu kullanılan alanların kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde kaldığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki eksik araştırma yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın 9523 m2 orman alanında işgal ve faydalanmada bulunduğu gözetilerek, TCK'nun 3, 61. maddeleri kapsamında hüküm kurulurken teşdit uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesi gereğince temel ceza olarak belirlenen 6 ay hapis cezasının, 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi gereği 1 kat artırım yapılırken, 12 ay hapis cezası yerine 1 yıl hapis cezası uygulanması,

3-TCK'nun 50. maddesinde düzenlenen kurumun objektif ve subjektif şartları değerlendirilerek uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde gerekçeleri ile birlikte tartışılmaması,

4-Gerekçe gösterilmeden ve yalnızca kanun maddesine atıf yapılarak sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,