Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15098 K.2018/6048

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, somut olayımızda; 2004 sayılı İİK'nın 331. maddesinde öngörülen "Alacaklıyı Zarara Uğratmak İçin Mevcudunu Eksiltmek" suçu ile 5237 sayılı TCK'da öngörülen "Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma" suçu farklı suçlar olup, öngörüldükleri yasalar ve suç tipleri farklı olduğundan her ikisi yönünden ayrı ayrı yargılama yapılması gerekmekle, yargılamaya devamla sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde davanın reddi kararı verilmesi,