Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15252 K.2017/326

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında 25.12.2002 suç tarihli 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesine aykırılık eylemiyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 20.04.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 29.10.2013 tarihinde işlediği hakaret suçu nedeniyle kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbarı üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nın 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının karar tarihi itibariyle gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,