Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15298 K.2017/2741

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16/12/2014 tarih ve 2014/21320 karar sayılı bozma ilamına Yerel Mahkemece uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen bozma ilamına konu Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/797 esas ve 2011/490 karar sayılı dosyasının birleştirilmesine karar verilip verilmediği dosya kapsamında anlaşılamamış olup bahsi geçen dosyanın birleştirilmesine karar verilmiş ise de Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde dosya arasına konulması sağlanmaksızın TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılması esnasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 15 gün yerine 12 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,