KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2016/15576 E., 2018/11464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
7258 sayılı Kanun'un 5. maddesinde tanımlanan suçun mağdurunun toplum olması, UYAP ortamında yapılan araştırmada, benzer eylem nedeniyle sanık hakkında, Ergani (1.) Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2014 tarihli ve 2014/6 Esas, 2014/71 Karar sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/33109 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında,
Anılan dosya incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,
Kabule göre de;
a)Sanık hakkında, sabit görülen eylemi nedeniyle uygulanmasına karar verilen Kanuni dayanağın, 7258 sayılı Kanun'un “5/1.b” maddesi olması gerekirken, hatalı olarak “5/1.a-b” olarak gösterilmesi,
b)Sanığın iş yerinde yapılan aramada ele geçirilen not kağıtlarının, delil olarak dosyada saklanması yerine, müsaderesine karar verilmesi,
c)24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2016/15576, K. 2018/11464, 6 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama