Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15666 K.2018/12326

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında ormanlık alandan kömür ocağı açıldığının anlatılması, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında anılan kömür ocağının kesinlemiş orman sınırları içinde bulunduğunun belirtilmesi, sanığın suça konu kömür ocağını herhangi bir izin almadan kullandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 94. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek 6831 sayılı Kanun'un 92/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,