Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15691 K.2017/6897

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un ek 2/3. maddesi uyarınca 2.532,00 Türk Lirası idarî para cezası uygulanmasına dair İzmir Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 17/05/2016 tarihli ve 609851 sayılı idarî para cezası karar tutanağına yönelik başvurunun reddine ilişkin İzmir 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 30/06/2016 tarihli ve 2016/1798 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/11/2016 gün ve 12081 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2016 gün ve KYB-2016-392615 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun ek 2/3. maddesinde "İlgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın, belediye sınırları dâhilinde ticari amaçlı yolcu taşıyan kişiye, araç sahibine, bağlı bulunduğu durak, işyeri ve işletmelerin sorumlularına birinci fıkrada gösterilen idari para cezası üç kat olarak ... uygulanır." şeklinde düzenleme yer aldığı, somut olayda ise kabahatlinin ... isimli şirkette çalıştığını ve yine bu şirkete ait ... araçla şirket çalışanlarını ücretsiz personel servisi olarak şirkete ait...

Koltuk Sanayi isimli işletmeye taşıdığını beyan ettiği, bu hususun 17/05/2016 tarihli araç yakalama tutanağından da anlaşıldığı cihetle, kabahat konusu eylemin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun ek 2/3. maddesinde düzenlenen "ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın, belediye sınırları dâhilinde ticari amaçlı yolcu taşımak" değil, İzmir İl Emniyet Müdürlüğünün 23/06/2016 tarihli ve 6305 sayılı yazısında değinilen İzmir Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Koordinasyon Merkezinin 2011/350 sayılı "Servis Araçları Yönergesi"ne aykırılık olacağı,

bu eylemin yaptırımının ise 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun’un 1. maddesi atfı uyarınca 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesine göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla;