Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15768 K.2018/7834

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde çalıştığı .... Paz. İnş. Otom. Gıd. Tur. San. ve Tic. Ltd Şti.'nin .....

Kızılay/Ankara adresinde bulunan iş yerindeki 501082 kodlu bayilik faaliyetinin 16.08.2013 tarihinde Avea İletişim Hizmetleri A.Ş.'nin bayilik sözleşmesinin feshi ihtarnamesi ile sonlandırması akabinde iş yerinin tahliyesi ve marka hakkına tecavüzün sona erdirilmesi için Ankara 37. Noterliği'nin 04.09.2013 tarih 24407 yevmiye numaralı ihtarnamesinin anılan şirketin yukarıda belirtilen adrese tebliğe çıkartıldığı, iş yeri çalışanı olan sanığın ikrarda bulunduğu savunmalarında da belirtildiği üzere işvereninin yönlendirmesiyle tebliğ memuruna çalıştığı şirketin adreste tanınmadığını beyan etmesi sebebiyle tebliğin mümkün olmadığı,

Çankaya Kaymakamlığı Hukuk işleri Şefliği'nin 25.09.2013 tarih 2013/28 sayılı kararı, sanığın ikrarı ve tüm dosya içeriğinden anılan şirketin belirtilen adreste bulunmasına rağmen sanık tarafından tebliğ memuruna muhtap şirket hakkında tanınmadığından bahisle yalan beyanda bulunulduğunun anlaşılması karşısında.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 55/1-b. maddesinde tanımlanan "muhatap namına kendisine tebligat yapılabilecek olup da, bu Kanunun tatbiki dolayısıyla tebliğ memuruna muhatap hakkında yalan beyanda bulunma" suçunun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmesine rağmen sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,