Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15911 K.2017/8583

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 331. maddesinin 1.fıkrası, ''Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse, aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacaklı alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.'' amir hükmünü içermektedir.

Şikayetçi vekilinin 29.01.2015 tarihli şikayet dilekçesinde, sanığın alacaklıyı zarara uğratmak kasdıyla adına kayıtlı olan şirket hissesini 10.06.2013 tarihinde devrettiğini, ayrıca İzmir Çiğli Sasalı Mah. 138 ada 6 parsel de kayıtlı taşınmazını 24.06.2013 tarihinde ve İzmir Çiğli Sakarya mah. Boyalık mevkii 6692 ada 4 parsel de kayıtlı taşınmazını 13.06.2013 tarihinde sattığı devrettiğini bildirerek şikayetçi olduğunun bildirilmesi karşısında,

Sanığa yüklenen "alacaklıyı zarara sokmak kastıyla mevcudu eksiltmek" suçunun takibi şikayete bağlı olup, şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen satış tarihlerinden itibaren bir yıllık süre geçtikten sonra 29.01.2015 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,