Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15969 K.2018/10857

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıkların üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1. Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette,

2. Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3. Asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksilterek” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut uyuşmazlıkta; şikayetçi vekilinin, şikayet dilekçesinde özetle borçlu şirketin adına kayıtlı bulunan 7 adet aracın şirket çalışanlarına ve şirket yetkililerinin arkadaşlarına alacaklıyı zarara uğratma kastıyla devredilmesi iddiası ile şikayette bulunduğu anlaşılmakla,

Borçlu şirket temsilcisinin söz konusu araç devirlerinin alacaklıyı zarara uğratmak kastı ile yapıp yapmadığının tespiti için şirketin mevcut mal varlığının takip borcunu karşılamaya yeter miktarda olup olmadığının tespiti yoluna gidilmiş olmakla birlikte, şirkete ait maddi duran varlıkların neler ve nerede olduğu ve şikayet tarihi itibariyle mevcut bulunup bulunmadığı hususunda açıklama yapmaktan uzak, yetersiz bilirkişi raporu dayanak yapılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,