Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/16044 K.2017/1926

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesine aykırılık nedeniyle açılan dava da; orman bilirkişi raporunda emvalin meşe kök ve kütüklerinden fışkırmış sürgünden elde edildiğinin belirtilmesi karşısında.

Sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp kabahat tarihi olan 29.12.2009 tarihinden karar tarihinde kadar 5326 sayılı Kanun'un 20/c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması karşısında,

sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü tesisi,