KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2016/16077 E., 2017/1342 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2017
Karar Metni
1.235 kelime·6 dk okuma·2 bölüm
6831 sayılı Orman Kanunu’na aykırı davranmak suçundan sanık ...'nin, anılan Kanun’un 91/1., 91/4. ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/2., 58. maddeleri uyarınca 16 ay hapis ve 2.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere göre infaz rejimi uygulanmasına dair Antalya (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/04/2013 tarih, 2011/787 Esas, 2013/345 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,
Dairemizin 30/06/2015 gün ve 2015/1597 Esas, 2015/3384 sayılı kararıyla;
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Suça konu yerde daha önce 08.04.2011 ve 28.04.2011 tarihlerinde ağaç kesilmesi eylemiyle ilgili olarak sanık hakkında yapılan kovuşturma sonucu Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/656 Esas- 2012/1378 Karar sayılı ilamıyla verilen beraat kararının 07.01.2013 tarihinde kesinleştiği UYAP kayıtlarından anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, karar verilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/12/2016 gün ve KD-2016/389741 sayılı yazısı ile;
Sanık ...'nin Burdur Asliye Ceza Mah.'nin 2009/387 esas 2010/416 karar 05/04/2013 tarihli kararını temyizi sonucu bu kararın Yüksek Yargıtay 11.CD.nin 2013/5345 esas 2013/4877 karar ve 24/03/2013 tarihli kararı ile bozulduğu,
Hükümlü bu defa Antalya 27.Asliye Ceza Mahkemesine 29/08/ 2016 tarihli dilekçe ile müracaat ederek hakkında verilen ve tekerrüre esas alınan Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin ilgili kararının Yargıtayca bozulduğunu dolayısı ile hakkında verilen mükerrilere özgü infaz rejimi şartlarının oluşmadığını bu nedenle bu yöndeki kararının infazının durdurulmasını talep ettiği,
Antalya 27.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/27 esas 2013/70 sayılı 05/09/2016 tarihli ek kararı ile mahkemelerine ait kararın yargıtay incelemesi sonucu kesinleştiğini ancak kanun yararına bozma yolunun açık olduğunu belirterek reddettiği,
Bu karara karşı hükümlünün bu kez Antalya Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine 09/09/2016 tarihinde başvurması sonucu itirazı inceleyen Antalya 27.Asliye Ceza Mahkemesi 2011/27 esas 2013/70 karar ve 29/09/2016 tarihli ek karar ile hükümlü hakkında verilen TCK'nın 58. maddesinin uygulanmak suretiyle cezasının mükerrirlere özgü infaz rejmine göre cezasının çektirilmesine dair hükmün infazının durdurulmasına karar vererek dosyanın Yargıtay kararına itiraz yönünden gereği hususunda Yargıtay C.Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verdiği,
Başsavcılığımızca da dosyanın incelenmesinde hükümlü ... hakkında verilen Burdur Asliye Ceza Mah.'nin 2009/387 esas 2010/416 karar 05/04/2013 tarihli kararının temyizi sonucu bu kararın Yüksek Yargıtay 11.CD.nin 2013/5345 esas 2013/4877 karar ve 24/03/2013 tarihli kararı ile bozularak kesinleştiğinin anlaşıldığı, dolayısı ile TCK.nun 58. maddede belirtilen " kesinleşme "şartının gerçekleşmediği bu haliyleTCK 58.maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejminin uygulanma şartlarının oluşmadığı kanatine varılmıştır.
SONUÇ VE İSTEM
Yukarıda açıklanan gerekçe ile; I-Sanık ... hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan verilen Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2013 gün ve 2011/787 Esas, 2013/345 karar sayılı mahkumiyet hükmü yönünden Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 30/06/2015 gün ve 2015/1597 Esas, 2015/3384 Karar sayılı "ONAMA" kararının KALDIRILMASI ile hükmün BOZULMASINA karar verilmesi, II-İtiraz yerinde görülmediği takdirde, itiraz hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na TEVDİİ, İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2016/16077, K. 2017/1342, 20 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama