Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/16219 K.2017/6908

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37/1-i. maddesine aykırı davranmaktan...

Eczanesi yetkilisi ... hakkında Manisa Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 14/08/2015 tarihli ve 2015/32 sayılı kararı ile uygulanan 7.323,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Sarıgöl Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/183 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabûlü ile anılan kararın ortadan kaldırılmasına ve idari para cezasının iptaline dair mercii Alaşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/1033 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/12/2016 gün ve 9751 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2016 gün ve KYB. 2016-398376 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinin eczaneleri denetim yetkisi bulunmadığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 13. maddesinde “(1) Veteriner biyolojik ürünler dışındaki veteriner tıbbî ürünlerinin toptan satışı, ecza depoları veya veteriner ecza depoları kanalıyla, perakende satışları ise eczaneler, veteriner muayenehane, klinik, poliklinik ve hayvan hastaneleri kanalıyla yapılır. Ancak, Bakanlıkça izin verilmiş süs kuşları ile akvaryum ve egzotik süs hayvanlarını satan işyerlerinde, veteriner biyolojik ürünler dışındaki sadece bu hayvanlara mahsus olan veteriner tıbbî ürünler satılabilir. Veteriner biyolojik ürünlerin satışına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Veteriner tıbbî ürünlerini depolayanlar, toptan ve perakende ticaretini yapanlar, alış ve satış ile ilgili kayıtları tutmak, Bakanlığın belirlediği uygun şartlarda muhafaza etmek ve denetimlerde her türlü kolaylığı göstermek zorundadır.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.

6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.” şeklinde düzenleme öngörüldüğü, aynı Kanun’un idari yaptırım kararının dayanağını oluşturan 37/1-i maddesinde ise “Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde ceza hükmüne yer verildiği,

Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 13/08/2015 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, veteriner tıbbi ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin çıkışlarına ilişkin reçetelerin bulunmadığı gibi, veteriner tıbbi ürün kayıt defteri ile satışlarına dair reçete kayıt defterinin tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;