Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/1685 K.2018/11916

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Türk Patent ve Marka Kurumundan suça konu ürünler üzerinde kullanılan markalarının Resmi Marka Gazetesinde yayınlanma tarihi ile suç tarihinde geçerli bulunup bulunmadığının tespiti açısından marka tescil belgelerinin emtia listesi ile birlikte onaylı ve renkli örnekleri getirtilmeden eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

2- Sanığın 26.03.2014 havale tarihli dilekçesinde belirttiği, Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2014 tarih ve 2013/781 E., 2014/185 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/34588 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelemesi yapılıp bozulmasına karar verilen dava dosyasında, aynı sanığa ait iş yerinde ve aynı suç tarihinde yapılan aramada ... ve ... firmaları adına tescilli markaların taklidi olan ürünlerin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; temyiz incelemesine konu dosya ile Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/781 E. sayılı dosyanın birleştirilerek, sanık hakkında tek suçtan hüküm kurulup, TCK’nun 43/2. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Suç tarihi itibariyle 28.01.2009 tarih ve 27124 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 61/A maddesinin yürürlükte bulunması karşısında, sanığa isnat edilen suça ilişkin maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına yarar deliller toplanıp değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,