KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2016/1784 E., 2017/87 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2017
- Mahkemesi
- Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
- Suç
- Marka Hakkına Tecavüz
- Hüküm
- Ceza Verilmesine Yer Omadığına
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Resmi Gazete'nin 21/10/2011 tarih ve 28091 sayısında yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 30/06/2011 gün ve 2010/38 Esas, 2011/112 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.
556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 21/01/2009 tarih ve 5833 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 61/A-son madde ve fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık nedeniyle cezaya hükmolunmaması için sanığın taklit malları nereden aldığını bildirmesi, suça konu malı üretenlerin ortaya çıkarılmasını ve üretilmiş malların elkonulmasını sağlaması koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği, yapılan yargılamada toplanan delillere göre sanığın ele geçirilen taklit malları nereden satın aldıklarını bildirdiği,
ancak sanığın ürünlerini satın aldığını belirttiği ...Ayakkabıcılıkta fiil tarihinden sonra herhangi bir arama yapılmadığı ve herhangi bir ürün ele geçirilmediği nazara alınarak malları üretenlerin ortaya çıkarılmasını ve üretilmiş mallara el konulmasını sağlamanın söz konusu olmadığı,
bu itibarla 556 sayılı KHK'nın 61/A-son maddesinde yazılı etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasını gerektiren koşulların gerçekleşmediği gibi 13.06.2013 tarihli İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin kararıyla suça konu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi karşısında şikayetçinin korunmaya değer hukuki menfaatinin olmadığı gözetilerek beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2016/1784, K. 2017/87, 9 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama