Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/1860 K.2017/9744

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

İddianamede “556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-7 maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin bu suç açısından düzenlendiği” belirtilmiş ve yargılamanın hiçbir aşamasında uzlaştırma girişiminde bulunulmamışsa da.

556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden uygulama imkanı olduğu, somut olayda ise sanığın eyleminin satışa arz etme veya satma değil, hizmet üretme kapsamında kaldığı,

bu halde soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1. maddesinde düzenlenen suçun, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,