Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/208 K.2018/3823

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İncelemeye konu, ticareti terk suçu, aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyeri için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmenin faaliyetine konu iş yerini yasada belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümleri uygulanamaz. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı iş yeridir.

5237 sayılı TCK’nın 43/2 maddesinde aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanabilmesi için birden fazla bağımsız suçun yasada düzenlenen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin zorunlu olması aranırken, ancak bir kez terk edilmesi mümkün olan ticari işletmenin faaliyetini sürdürdüğü iş yerinin kapatılması nedeniyle sırf birden fazla şikayetçinin zarar gördüğünden bahisle anılan suçu fikri içtima kapsamına dahil etmek, Türk Ceza Hukukunun kabul etmediği kıyas yöntemini hemde sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde Ceza Hukukuna dahil etmek olur ki, bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır.

Zira Kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanunun 2. maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur.

Somut olayımızda; bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan ticareti terk suçundan gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği hususunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması, sanık hakkında daha önceden İİK'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan verilen cezanın kesinleştiğinin UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında.

İİK'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan kesinleşen Ankara 12. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2014/6 Esas 2015/214 Karar sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi suretiyle mahkumiyete konu dava ile temyiz incelemesine konu iş bu davanın aynı ticari işletmenin faaliyetine konu iş yerinin terk edilmesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek aynı ticari işletmeye ait olduğunun belirlenmesi halinde, mükerrer olan bu davanın reddine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de,

Sanığın savunmasında işletmesinde yapılan haciz nedeniyle ticaret yapılabilecek emtiasının kalmadığını bu nedenle şikayete esas takip dosyasında yapılan haciz işleminde adreste bulunmadığını belirtmesi, dosya içerisine getirtilen tahakkuk sorgulama belgesinden; 2013 Mayıs ayından itibaren KDV beyannamelerinin matrahsız olduğunun ve 2013 ikinci ve üçüncü dönem geçici vergi beyannamelerinin matrahlarının aynı olması karşısında 2013 yılı Nisan ile Haziran ayları içerisinde ticaretin terk edildiğinin anlaşılması karşısında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,