Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/2869 K.2018/11083

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, arama sırasında olay yerinde olmadığını, aramanın yapıldığı işyerinin kendisine ait olmadığını, konu ile ilgili olarak kendisinin ifade vermediğini ve herhangi bir evrak imzalamadığını savunması, ayrıca bu konuda sanğıın başvurusu üzerine Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/16842 soruşturma numaralı dosyası üzerinden bir soruşturma yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, arama sırasında kolluk görevlilerine iş yerinin sahibi olduğunu beyan eden ve bu şekilde hakkında soruşturmaya başlanan kişinin sanık olup olmadığına yönelik araştırma yapılmadan, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

a) Sanık hakkında uygulanmasına karar verilen kanuni dayanağın, 7258 sayılı Kanun'un “5/1.b” maddesi olması gerekirken, hatalı olarak “5/b” olarak gösterilmesi,

b) 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle, yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,