Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/3051 K.2017/530

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Çevre ve Şehircilik Bakanlığı' nın 17.12.2013 tarihli ihbar yazısının ekinde bulunan evrak içeriğinden kooperatifin son genel kurul tarihinin tespit edilememesi, yine sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında, kooperatif yönetimini 2004 yılında devir aldıklarını, kooperatifin amacına ulaştığı ve hak sahiplerine teslimlerin yapıldığının belirtilmesi karşısında, kooperatifin en son genel kurul tarihinin ve kooperataifin kuruluş amacının gerçekleşip gerçekleşmediğinin şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilip, suç tarihi itibarı ile kooperatifin 1163 sayılı Kanun'un 81/1-6. ve 81/2 maddesi uyarınca münfesih olup olmadığı tespit edilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu 1163 Sayılı Kanun'un Ek 2/2. maddesinde öngörülen suçun önödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''01.07.2013'' yerine ''30.06.2013'' olarak gösterilmesi,

3-Sanıklar Beytullah ve Hüseyin hakkında aynı kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, yeniden ek kararla adli para cezasına hükmedilmek sureti ile hükümde karışıklığa neden olunması,

4-Kısa kararda hüküm kurulmayan sanık ... hakkında, aynı tarihli ek karar ile mahkumiyet kararı verilmesi sonucu hükümlerde çelişki ve karışıklığa neden olunması,