Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/3062 K.2016/19974

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu ve suça konu eserlerle ilgili şikayet olmasının da durumu değiştirmeyeceği cihetle; sanık hakkında birleştirilen dosyaların, suç ve iddianame tarihleri gözetildiğinde sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işlediği anlaşılmakla TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken yazılı biçimde üç ayrı suçtan hüküm kurulması,

2- Sanığın ...7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/113 Esas ve 2005/927 Karar sayılı ilamına konu olan adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, sanığın 18 yaşından küçük olduğu dönemde işlediği suçtan verilen cezanın tekerrüre esas alınması,

3- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,