Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/4195 K.2018/9030

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarına göre suça konu yerde, kesinleşmiş orman kadastrosu olduğu gözetilerek sanık hakkında belirlenen temel cezada 6831 sayılı Kanun'un 93/2 maddesi gereğince arttırım uygulanmaması,

2-TCK’nın 50/3. maddesi gereği fiili işlediği tarihte 65 yaşını bitirmiş olan ve engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin kanuni zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

3-Dava konusu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki yapının müsaderesine yönelik herhangi bir karar verilmemesi,

4-Tek sanık bulunduğu halde hem vekalet ücretinin hem de yargılama giderlerinin sanıklardan müştereken müteselsilen alınmasına karar verilmesi,