Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/4553 K.2017/10344

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın işgal ettiği dava konusu yerin 1952 yılında düzenlenmiş tapulu, orman dışı alan içerisinde bulunduğunun anlaşılması, sanığın bu yeri kayden malik gözüken kişiden haricen satın almış olup fiilen kullanmaya devam etmesi,

bu yere ilişkin 1997 yılında yapılan orman kadastrosunda dava konusu yerin orman alanı olarak sınırlanması ve kadastronun kesinleşmesi nedeniyle tapu malikince kadastronun iptali için 10 yıllık hak düşürücü süre içinde dava açılmış olup redde ilişkin bu davanın Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.12.2015 tarih ve 2015/11959 E. 2015/12676 K. Sayılı kararı ile bozulup halen derdest bulunması karşısında dava konusu yere ilişkin Kaş Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/237 Esas sayılı dava dosyasının bekletici mesele yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,