Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/4596 K.2016/18134

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahkemece 01.07.2009 tarihinde verilen kararda sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, bu karara karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine ... 16. Asliye Ceza Mahkemesince 17.06.2011 tarihinde itirazın kabülüne karar verilerek tüm kararın kaldırıldığı, müsadereye yer olmadığına dair kararın da Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17/12/2012 tarihli ilamı ile onandığı, asıl hüküm konusunda karar verilmediği halde adli sicil kaydında açıklanması geri bırakılan hüküm olarak göründüğü tespit edilmekle, deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine ihbarda bulunulup 28.03.2014 tarihinde hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

İtiraz merciinin kararı üzerine mahkemece uyuşmazlığın esası hakkında bir hüküm kurulması gerekliyken, muhakemeye devam edilmediği anlaşılmakla anılan tüm muhakeme işlemlerinin hukuken geçerli bulunmadığı ve zamanaşımının işlemeye devam ettiği gözetildiğinde,

Sanığa yükletilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, sanık hakkında suç tarihi ile ilk inceleme tarihi olan 14/04/2011 tarihi arasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,