Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/4696 K.2017/8832

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında Dairemizin 2015/9615 Esasında kayıtlı olup 30.11.2015 tarihinde düzeltilerek onanmasına karar verilen Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2013 gün ve 2012/998 Esas, 2013/399 karar sayılı dosyasının bulunması karşısında; anılan dosya getirtilip incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği, ilk düzenlenen iddianameye kadarki eylemlerin zincirleme suçu oluşturacağı gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin tartışılması zorunluluğu,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/308 Esas ve 2008/144 Karar sayılı ilam ile TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan 8 ay hapis cezasına mahkum edildiği, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; bu suç yönünden mahkemesince uzlaşma yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,