Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/4745 K.2016/20634

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas ve 2016/42 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce,.....Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.06.2006 tarihli kararı ile sanığın 50.000TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 7. Ceza Dairesinin 06.05.2008 tarihli kararı ile hükmün CMK 231. madde bakımından değerlendirilmesi bakımından bozulduğu, bozmadan sonra sanık hakkında 10 ay hapis ve 1.660 TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi ile hüküm aynen açıklandığı, bu nedenlerle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce sanık temyiziyle bozulan karardaki cezanın CMK 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Suç tarihi 28.10.2005 olduğu halde, 28.11.2005 olarak kabul edilmesi,

b) Sanığın iddianamede yer almayan ve ek savunmasının da alınmadığı, 5846 Sayılı Kanunun 81/10. maddesinden cezalandırılmasına karar verilmesi,

c) Hüküm fıkrasında alt sınır ceza yeterli görüldüğü belirtilip hapis cezası alt hadden tayin edildiği halde adli para cezasının 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

d) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,