Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/5032 K.2017/8765

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahkemece müdahil tarafın zararının karşılanmadığı ve yargılama boyunca usulüne uygun uzlaşma teklifinde bulunulmadığı halde, uzlaşmanın sağlanamadığı şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçe ile Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmişse de, sanığın adli sicil kaydında bulunan ilamın CMK'nın 231/5 maddesinin uygulanmasına engel teşkil ettiği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç ve karar tarihinde yürürlükte olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1. maddesinde düzenlenen suçun, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydına göre Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.07.2009 tarih 2009/619 E ve 2009/792 sayılı kararı ile hakaret suçundan verilen 5400 TL adli para cezasına dair ilamın tekerrüre esas olduğu gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,