Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/5120 K.2018/11414

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1072 sayılı Kanun'un 2/1. maddesinde adli para cezasının alt sınırının 100 gün olarak belirlenmesine karşın, hükümde 5 gün olarak uygulanması sureti ile sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhte temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve adli para cezalarının infazında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulaması mümkün olmadığı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,