Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/5196 K.2016/18601

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suçun işlenmesi ile ortaya çıkan ölçülebilir bir zarar bulunmadığı gibi, adli sicil kaydı da bulunmayan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki subjektif koşullar tartışma konusu yapılmadan yalnızca zararın ödenmemiş olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Temel ceza olarak doğrudan adli para cezası tayin edilirken, 5237 sayılı TCK'nın 61/8. ve 52/2. maddeleri uyarınca para cezasının bir yılın karşılığı 365 birim gün olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,