Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/5580 K.2017/456

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların üzerine atılı “sermaye şirketinin iflasını istememe” suçu takibi şikayete bağlı olup, ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 09/01/2015 tarihli yazısından borçlu şirketin 31/05/2011 tarihinde resen terk ettirildiği anlaşılmış olup, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'unun 347. maddesinde düzenlenen ”şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda bir yıllık süre geçtikten sonra 31/10/2014 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,