Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/5713 K.2018/3831

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK’nın 338. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Haciz ihbarnamesine vekille itiraz edildiği ve vekilin fiilinden ötürü asilin cezai sorumluluğunun bulunmadığı gözetilerek,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE sonucu itibariyle usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN ONANMASINA;

2- Tazminat talebine yönelik kurulan hükmün incelenmesinde,

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir.

Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında, HGK'nın 11.05.2016 tarih ve 2014/12-1078 Esas, 2016/600 Karar sayılı ilamına göre; şirket ortağı, borçlu şirket bakımından üçüncü kişi sayılacağından, borçlu şirketin defter ve kayıtları bilirkişi aracılığıyla incelenerek haciz ihbarnamesinin tebliği tarihi itibariyle sanığın borçlu şirkete sermaye koyma borcu olup olmadığı yönünde de araştırma yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,