Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/5788 K.2016/22012

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekili 18/10/2012 havale tarihli şikayet dilekçesinde, sanıkların alacaklısını zarara uğratmak için yetkilisi oldukları borçlu şirket hakkında unvan değişikliğine gittiklerini ve edindikleri mallar üzerine haciz konulmasını bu suretle engellediklerini belirterek şikayetçi olduğu, borçlu şirketin iddia edilen unvan değişikliğini 01/07/2010 tarihinde yaptığı halde şikayetin İİK'nın 347. maddesinde belirtilen her halde 1 yıllık süre geçtikten sonra 18.10.2012 tarihinde yapıldığının anlaşılması karşısında, şikayetçinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

5237 sayılı TCK'da “cezaların toplanması” kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı C.G.T.İ.K'nın 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında uygulanan cezaların içtimaına karar verilmesi,