Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/5810 K.2017/9647

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi tarafın dilekçesinde sanığın borçlu şirkete ait taşınmazı alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla kayınpederi ... ’e devrettiğini iddia ettiği ve bu taşınmazla ilgili tasarrufun iptali davası açıldığı anlaşılmakla.

Şikayete konu tasarrufun iptaline ilişkin Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09/07/2014 tarihli ve 2013/377 E -2014/672 K. sayılı kararının kesinleşmesi beklenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,