KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2016/5861 E., 2016/17939 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2016
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
Kaçak orman emvalini sarf etme suçundan sanık ...'un, 5728 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 108/1, 108/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 52, 50/3 ve 50/1-d maddeleri gereğince kısa süreli hapis cezasından çevrilme 6 gün süreyle alkollü içki tüketilen yerlere gitmeme tedbirine ve doğrudan hükmedilen 240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 17/01/2013 tarihli ve 2012/259 Esas,
2013/3 sayılı kararı aleyhine...Bakanlığının 10/11/2015 gün ve 73016 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2015 gün ve KYB. 2015-377157 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede.
Dosya kapsamına göre, mahkemesince sanığın kabul edilen kaçak orman emvalini sarf etme suçunun 6831 sayılı Kanun'da karşılığını oluşturan 108/1. maddesinde 1 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, suç tarihinin 05/03/2005 tarihi olduğu da dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 7/2, 765 sayılı Kanun'un 2/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddeleri uyarınca değerlendirme yapıldığında, 765 sayılı Kanun'da mahkemece sanığın kabul edilen eylemi için öngörülen hapis cezasının üst sınırı,
zamanaşımını kesen diğer nedenler ve mahkemesince sanık hakkında mahkumiyet kararının 17/01/2013 tarihinde verildiği de göz önüne alınarak 765 sayılı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin 05/09/2012 tarihinde dolduğunun anlaşılması karşısında,
sanığın mahkemesince kabul edilen eylemi açısından dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde ve sanığın aleyhine sonuç doğuracak suretle mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararının kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2016/5861, K. 2016/17939, 12 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama