Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/6213 K.2018/10627

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişisi raporunda, 15808 metrekarelik kısımda işletme ve pasa izin alanı dışına taşılarak ocak açma ve pasa dökülmek, 3048 metrekarelik kısımda ise işletme ve pasa izin alanı dışına taşılarak pasa dökülmek suretiyle orman alanının işgal edildiğinin belirtildiği.

3817,44 metrekarelik alt yapı tesisine ve 14950,22 metrekarelik maden işletme alanına ilişkin izinlerin 30.11.2012 tarihli iki ayrı izni içeren Olur'lar ile sanığa resmi ruhsat ile verilmesinden önce 06.08.2012 tarihinde iki ayrı Olur'a yönelik (sanık lehine) raporun düzenlendiği tespit edilmekle; dava konusu yerlerin sonradan izni verilen yerler kapsamında kalıp kalmadığının alanında uzman olan orman mühendisi bilirkişi ve dava konusu yeri bilen mahalli kişilerle birlikte dava konusu yerde yeniden keşif yapılarak tespit edilmesi ve kapsam dahilinde kaldığının belirlenmesi halinde.

30.11.2012 tarihinde verildiği anlaşılan resmi iznin varlığı karşısında, bu tarihten sadece 25 gün önce ihlali saptanan sanığın, 06.08.2012 tarihinde lehine maden işletme raporu bulunduğu da dikkate alındığında, sanığın, talebinin kabul edildiği düşüncesiyle talebine yönelik resmi kabul sonucunu beklemeden isnat edilen eylemlere başladığı, bundan çok kısa bir süre sonra resmi iznin verildiği de göz önüne alındığında, olayda sanığın suç işleme kastının olup olmadığının değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,