Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/6384 K.2016/20888

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında 15/03/2005 suç tarihli 6831 sayılı Kanunu'nun 93. maddesindeki eylemiyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 17/03/2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 02/05/2011 tarihinde işlediği basit tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin kesinleşmesi ve ihbarı üzerine hükmün açıklandığı,

CMK’nın 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede, suç tarihi itibariyle yürürlükte olup lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilerek; sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması,