Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/724 K.2016/19294

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.1995 gün ve 153/175 ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; olay tarihinde köy muhtarı olan sanığın, 2007 yılı içerisinde yapılan genel seçimler öncesinde köyde ikamet etmedikleri halde bazı kişilere ait sahte seçmen kayıt formları düzenleyerek ilçe seçim kurulu başkanlığına teslim edip bu kişilerin seçmen kütüğüne kaydedilmelerini sağlamaktan ibaret eyleminin 298 sayılı Yasanın 142/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğunun gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Suça konu sahte seçmen kayıt formlarının aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığı tartışılmadan resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Sahte olduğu belirlenen adli emanette kayıtlı seçmen kayıt formu asıllarının dosyada delil olarak saklanması gerekirken yazılı şekilde iadelerine karar verilmesi,

4- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,