Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/757 K.2016/15895

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası TCK'nun 50/1-d maddesi uyarınca belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilirken, Denetimli Serbestlik ve yardım merkezleri ile Yardım Kuralları Yönetmeliği'nin 38/3. maddesi de gözetilerek, Kanun Koyucunun amacına uygun, denetime elverişli, işlenen suçun niteliğine uygun, yeniden suç işlemesini önleyebilecek bir yaptırıma çevrilmesi gerektiği gözetilmeden infaz ve denetim olanağı bulunmayacak şekilde soyut olarak ve 5 ay süreyle içkili mekanlara gitmekten yasaklanması şeklindeki tedbir kararına hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak

Sanığın işgal ettiği orman sahası içinde bulunan tesislerin 5237 sayılı TCK''nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,