Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/7645 K.2016/21799

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirkete ödeme emri 12.02.2009 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, icra takibi kesinleşmeden 11.02.2009 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Şikayetçi vekilinin aynı tarihli dilekçesi ile açtığı ve bu dava ile birleşen dosyada, borçlu şirketin faaliyetine son verdiği, yapılan hacizlerin sonuçsuz kaldığı ve adresinden ayrıldığının belirtilmesi ve aynı şikayetçinin borçlu şirketin iflasını istememesi nedeniyle yetkilisinin İİK'nın 345/a maddesinden dolayı cezalandırılması isteminde bulunduğu dikkate alındığında, şikayetçi vekilinin şirketin borcu ödeme gücünün olmadığını bildiğinin kabulünün gerekmesi nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,