Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/7888 K.2018/8177

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi ve tanık Ümmü Bozkan'ın kendisine tedavinin sanık tarafından yapıldığını inkar etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, denetim sırasında tutulan tutanak içeriğinde ismi belirtilmeyen ancak tanık Ümmü'nün yanında dolgu malzemesi karıştırdığı bildirilen asistanın isminin tespiti ile tanık olarak dinlenmesi, mahkemece tanıklar hakkında yapılan suç duyurusunun sonucunun araştırılması ve sanığın suç tarihinde ne iş ile uğraştığının tespitinden sonra, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,