Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/7968 K.2017/9196

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın BTK Bölge Müdürlüğünden gelen yazı cevabına göre toplamda 17 adet (MCKS'ye göre) kayıt dışı hale gelmiş veya hiç kaydedilmemiş cep telefonlarını bulundurmak şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin, ele geçen telefonlar içinde kimlik bilgileri kopyalanmış (klonlu) telefon bulunmadığı gerekçesiyle 5809 sayılı Kanun kapsamına girmediğinden bahisle beraat kararı verilerek 5607 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan dolayı işlem yapılmak üzere suç duyurusunda bulunulması gerekirken, unsurları bakımından oluşmayan 5809 sayılı Kanun'un 56/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

Sanık hakkında neticeten adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanması,