Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/8007 K.2017/2758

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu ve ve suça konu eserlerle ilgili olarak şikayet bulunmasının da durumu değiştirmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında,

- İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 12/03/2012 tarih ve 2011/74 Esas, 2012/126 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 05/10/2015 tarih ve 2015/4988 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen,

- İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 27/02/2013 tarih ve 2011/305 Esas, 2013/143 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 08/10/2015 tarih ve 2015/5286 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen,

-İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 01/10/2014 tarih ve 2011/479 Esas, 2013/682 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 10/10/2016 tarih ve 2016/21303 sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilen,

Anılan dosyaları incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,