Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/8199 K.2017/6558

Yerel Mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya üzerinde yapılan araştırmada, sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen 08.02.2016 tarihli kararın 22.02.2016 günü aynı konutta oturan eşine, 23.02.2016 günü sanık müdafiine tebliğ edildiği ve kararın 22.02.2016 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edildiği anlaşıldığından, gerekçeli kararın vekile tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olduğu ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, mahkemece verilen 24.03.2016 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında, 24.11.2014 olarak belirtilen suç tarihinin; sanığın suç tarihlerinde görevli olduğu Orhangazi İlçe Emniyet Müdürlüğünden ilişiğini kestiği ve suça konu aracı en son kullandığı kabul edilmesi gereken 17.06.2014 günü olması gerektiği, ancak mahkemece gerekçesiz bir şekilde 24.11.2014 tarihi yazıldığı, bu hususun mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu değerlendirilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,