Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/826 K.2017/5086

6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’nın, aynı Kanun’un 91/1, 91/4 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 200,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

suça konu orman emvallerinin müsaderesine dair Kastamonu (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/06/2014 tarihli ve 2013/169 Esas, 2014/425 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, müsadere kararına konu orman emvalinin muhafazasının güç olması ve bozulabilecek nitelikte olmaları nedeniyle 6831 sayılı Kanun’un 84. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 132. maddeleri uyarınca satışlarına izin verilmesi için katılan ... idaresi vekilinin talepte bulunması üzerine,

müsadere kararı doğrultusunda işlem yapılması gerektiğinden bahisle talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin aynı Mahkemenin 15/07/2015 tarihli ve 2013/169 Esas, 2014/425 sayılı ek kararına yönelik itirazın, müsadere hükmünün açıklanması geri bırakılan hüküm kapsamında bulunmadığı,

müsadereye konu orman emvalinin satışına Cumhuriyet Savcılığınca karar verilebileceği gerekçesiyle reddine dair mercii Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 05/10/2015 tarihli ve 2015/615 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/02/2016 gün ve 14297 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/02/2016 gün ve KYB. 2016-73203 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede.

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09/02/2012 tarihli ve 2009/9362 Esas, 2012/3220 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hükmün müsadere ile ilgili kısmının dahi, açıklanması geri bırakılan sanık bakımından hukuki sonuç doğurmayan hükmün devamı niteliğinde olduğu, bu itibarla açıklanması geri bırakılan hükmün dışında mütalaa edilemeyecek ise de; müsadere konusu eşyanın niteliğine göre ayrım yapılması gerektiği bu bağlamda 5237 sayılı Kanun’un 54/4. maddesinde belirtilen üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması,

alım ve satımı suç oluşturan eşya niteliğini haiz olması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olsa dahi kasıtlı suç işlenmeksizin geçirilen denetim süresinin sonunda düşme kararı verildiği takdirde bahse konu suç eşyasının sanığa iadesinin mümkün olmayacağı, bu itibarla kesinleşmiş müsadere kararı gereğince işlem tesis edilmesi gerektiği, somut olayda ise müsaderesine karar verilen kaçak orman emvalinin Cumhuriyet Savcılığınca satışına izin verilemeyeceği gözetilmeksizin,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.